“XA NON TEÑO MEDO”

Eu durmo na bufarda

porque son malo,

porque esperto de noite

e porque falo.

Mais mamá dixo

que podía chamala

de ser preciso.

*  *   *

Anque os primeiros días

pasei ben medo

coas sombras, cos ruídos

e co silencio,

souben axiña

que a noite é unha festa

moi divertida.

*  *  *

Cando a nai mata as luces

nace un silencio

que é redondo e escuro,

mais non dá medo.

Cómpre afacerse

e as faíscas e as voces

logo aparecen

*   *  *

O reloxo da sala

óese ao lonxe

e eu agardo entre as sabas

que cante as doce,

para que saian

os diabriños que viven

na miña casa.

*  *  *

No armario máis pequeño

teño tres gatos,

un canciño de seda

e dez lagartos.

Dormen de día

e polas notes traman

mil ousadías…

María Victoria Moreno

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *