Lodeiro

Un mitinero del arte

“Roubar o Sol”

O día que coñecín a Lodeiro saía da súa cunca o son do “miudiño, miudiño”, acompañado pola frauta de Laxeiro e o sorriso en silencio de Corbal.

Estabamos no Bar Roucos, da viguesa rúa Santa Marta,  hoxe condenado a morte pola revolución inmobiliaria do karpinismo que invade a metrópole.

Era Lodeiro un tipo miúdo, de poucas palabras, dos que prefiren sentenciar a conversa facendo gala de artística retranca. Niso imitaba a Laxeiro, só niso.

Porque Lodeiro era o pintor de Vigo. A súa pintura chegou a ser a estética da cidade e un especial espello da paisaxe atlántica, talvez de solpores… vermellos e harmoniosos.

E os que participamos daqueles días da súa gloria case final no Vigo xa imposible, gustamos de recordalo como un activista. Como un mitineiro da arte, xeneroso e participativo en cantas propostas populares se opoñían ao poder establecido.

Lodeiro volve á vida a través da súa obra. No meu lar teño un cadro que enfrenta ó agro, ainda que debería miralo mar. Pero en Carreira non hai mar.